Δεν ήθελα likes.
Ούτε κοινό. Ούτε φωνές.
Ήθελα απλώς έναν ήσυχο τόπο.
Ένα μέρος που να μην χρειάζεται να είμαι "κάτι".
Να χωράνε οι λέξεις που δεν γίνονται reels.
Οι σκέψεις που δεν λέγονται στα γρήγορα.
Οι αναπνοές που δεν κόβονται από ειδοποιήσεις.
Το ίχνος δεν είναι προορισμός.
Είναι αυτό που μένει, άμα περάσεις με ψυχή.
Αυτό το blog δεν είναι πλατφόρμα.
Είναι χειρόγραφο. Σημειωματάριο. Καταφύγιο.
Κι αν το διαβάσει κάποιος,
να το διαβάσει αργά.
Σαν να το βρίσκει διπλωμένο μέσα σε συρτάρι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου