Μερικές φορές δεν μιλάμε με τον άλλον,

μιλάμε με τον εαυτό μας όπως καθρεφτίζεται σ’ εκείνον.

Δεν θυμώνουμε γι’ αυτό που είπε,
αλλά γι’ αυτό που μας ξύπνησε.
Δεν απομακρυνόμαστε γιατί δεν ταιριάζει,
αλλά γιατί μας δείχνει κάτι που δεν αντέχουμε να δούμε.

Και δεν είναι πάντα κακό.

Γιατί μέσα από τις σχέσεις,
βλέπουμε τι κρατάμε, τι φοβόμαστε,
ποιος ήμασταν και ποιος δεν θέλουμε να ξαναγίνουμε.

Ο άλλος είναι καθρέφτης.
Αλλά δεν δείχνει πάντα το πρόσωπο.
Καμιά φορά δείχνει το παρελθόν σου,
την ανάγκη σου,
τον κόμπο στον λαιμό σου.

Δεν έρχονται οι σχέσεις για να τις καταλάβεις.
Έρχονται για να σε ξεκλειδώσουν.
Όχι για να αναλύσεις τον άλλον,
αλλά για να δεις το κομμάτι του εαυτού σου που κρύβεις.